خط الراس دیوچال- قلل هسل کت، ابیدر، دو کل کمر، سیو
روستاهای الیت و دلیر ، مازندران
نیم‌رخ ارتفاع
کمترین ۲٬۰۶۶ متر بیشترین ۴٬۲۸۸ متر مجموع فرود ۵٬۳۲۴ متر
گزارش برنامه
پنج شنبه مورخه 30 مرداد 1399 ساعت 21:00 شب در قالب یک تیم 4 نفره با سواری شخصی از تهران راهی جاده چالوس و روستای الیت شدیم. پس از 3 ساعت و نیم پیمایش با خودروی شخصی ساعت 30 دقیقه بامداد به روستای الیت رسیدیم. در حاشیه روستا مکانی را پیدا کرده و چند ساعتی را در یک ساختمان نیمه کاره استارحت کردیم.
صبح روز جمعه مورخه 31 مرداد 1399 ساعت 05:30 از محل روستای الیت کوهنوردی ما آغاز شد. ابتدای مسیر پیمایش ما از یک جاده خاکی بود؛ این جاده یک جاده فرعی و قدیمی برای تردد بومیان از دلیر و الیت به مرزن آباد است. پس از نیم ساعت پیمایش در جاده خاکی به گردنه ای رسیدیم که به وسیله یک یال سوار بر مسیر کوهنوردی میشد. امتداد این یال در جهت غرب ما را به روی خط الراس دیوچال ها روانه میکرد. حوالی ساعت 07:00 پس از یک ساعت و نیم پیمایش در قسمتی مناسب از مسیر برای صرف صبحانه توقفی کردیم. تا اینجا کمابیش بخش هایی از مسیر پاکوب وجود داشت.
پس از صرف صبحانه یال را ادامه دادیم. هر چه بیشتر ارتفاع میگرفتیم بخش هایی از مسیر هم پر چالش تر میشد و در قسمت هایی دست به سنگ های کوتاه داشتیم. ساعت 09:00 به اولین قله خط الراس یعنی قله مسمور ناتر به ارتفاع .......... رسیدیم. وقتی در این نقطه قرار میگیرید چشم انداز وسیعی از منطقه بی نظیر علمکوه و تخت سلیمان جلو چشم شما نمایان میشود. از خط الراس کلاهو گرفته تا دندان اژدها، خط الراس پسنده کوه و ....
با صعود قله مسمور ناتر سوار بر خط الراس شده بودیم اما ادامه راه برای رسیدن به دومین قله یعنی قله ابیدر باید یک بده بستان سخت را پشت سر میگذاشتیم. مسیر را روی خط الراس ادامه دادیم، بعد از مسمور ناتر حدود 300 متر ارتفاع کم کردیم و در ادامه مجدد ارتفاع گرفتیم. این بخش از خط الراس(حد فاصل بین مسمور ناتر با 4025 متر و ابیدر 4250 متر) به گونه است که یک بده بستان و فرود و صعود نفس گیری دارد.
پس از چند مرحله دست به سنگ شدن های کوتاه و بلند روی یال دامنه پر شیب سوار شده و در نهایت ساعت 11:30 صبح به دومین قله و بلندترین قله خط الراس یعنی ابیدر با ارتفاع 4250 متر رسیدیم. در این لوکشن چشم انداز بسیار وسیع تری از منطقه علمکوه و تخت سلیمان رخ نمایی میکرد. بعلاوه در جهت جنوب قله زرینه کوه
پس از چند عکس یادگاری و تقویت قوا سریعا مسیر خط ااراس را به جهت جنوب ادامه دادیم. از اینجا به بعد بیشتر قسمت های مسیر کاملا دست به سنگ بود و در برخی قسمت با حمایت های کوتاه صعود و فرود میرفیتم(البته بدون نیاز به کارگاه و ابزار فنی)؛ در ادامه مسیرمان سومین قله بالای 4000 متر خط الراس را هم صعود کردیم؛ قله ای بسیار زیبا به نام دوکل کمر با نمایی جالب شبیه به دو شاخ کل؛ ارتفاع برج اصلی این قله حدود 4100 متر بود. ساعت حوالی 13:30 را نشان میداد. زمان بسیار کم بود و باید با سرعت بیشتری مسیر را ادامه میدادیم.
از آنجای که بیشتر مسیر چالشی و دست به سنگ بود باعث شده بود سرعت پیمایشمان کمی آهسته شود. پس از کلی بده بستان و صعود یک گرده پر شیب به چهارمین قله خط الراس یعنی سیوکل به ارتفاع 4150 متر رسیدیم. ساعت 16:30 بود. زمانمان خیلی کوتاه بود؛ پس از چند عکس یادگاری سریعا از یک یال گرده پر شیب زیر قله به سمت روستای دلیر فرود رفتیم.
نکته مهم: در کل مسیر هیچ گونه چشمه ای وجود ندارد. همین مساله باعث شد ما در بخش های پایانی فرود از خط الراس درگیر بحران کم آبی شویم. وقتی آخرین قله را صعود کردیم ؛ برای فرود سوار بر یک یال پرشیب که بخش های اولیه آن کاملا گرده ای بود شدیم. حالا تصور کنید مسیری پر چالش و ریزیشی در حال فرود هستیم و هیچ کدام هم آب آشامیدنی کافی نداریم. مگر هر چه فرود میرفتیم این یال لعنتی تمام میشد. راه رفتیم و رفتیم تا اینکه در نهایت ساعت 22:00 شب به چشمه ای گوارا بالای چشمه آب گرم روستای دلیر رسیدیم. تا توانستیم آب خوردیم و آب خوردیم....
در ادامه با پای پیاده تا میانه روستا آمدیم؛ یکی از بچه ها با کمک یک ماشین محلی به سمت الیت رفت و ماشینمان را با خود آورد و همگی با تنی کاملا خسته راهی تهران شدیم. ساعت 01:30 بامداد به تهران رسیدیم و برنامه پر چالش ما با پیمایش بخشی از خط الراس دیوچال ها با صعود 4 قله بالای 4000 متر به پایان رسید.
نظرها ۰
هنوز نظری برای این مسیر ثبت نشده است.