تیغه شرقی هرم 3

روز اول: بعدازظهر با یک دستگاه سواری از تبریز حرکت کردیم به جای پیست اسکی آلواریس تصمیم گرفتیم در سرعین بمانیم که امکانات بیشتری داشت و راحتتر است و فاصله چندانی هم تا پیست اسکی نداشت. در یکی از پارکهای خروجی شهر چادرزدیم شام خوردیم و همانجا خوابیدیم.
روز دوم صبح زود پس از صرف صبحانه به سمت پیس اسکی آلواریس رفتیم. با هماهنگی قبلی یک دستگاه نیسان که ناگفته نماندروزبه روز هم به قیمت کرایه آنها اضافه میشودما را تا نزدیکیهای چویوه قیه برد که این مسیر با نیسان تقریبا 20دقیقه زمان میبرد. از چویوه قیه به سمت دره موسوم به دده قورقوت رفتیم. مسیر با شیب تندو بسیار ریزشی میشود.به جای کمپ در ارتفاع4100موسوم به کمپ تبریزی¬ها که تلاقی ابتدای تیغه شرقی و مسیرعادی هرم 3 میباشد رسیدیم. که در بهار و تابستان از برفچالها و یخچالهای بالادست میشود آب تهیه کرد. به سمت راست ارتفاع گرفتیم که بعد از حدود 150متر افزایش ارتفاع به ابتدای تیغه رسیدیم. شروع به پوشیدن هارنس و تجهیزات سنگنوردیمان کردیم. و روی تیغه سوارشدیم. باد خیلی تندی میامد همین باعث شد در قسمتی از مسیر هم طناب شویم که کاررا سخت میکرد. در سمت راست تیغه مسیر دیگری به نام سرابیها وجود دارد که با سنگی بنام انگشت خدا از دور پیداست و مشرف به هرم چال اصلی میباشد .در طول مسیر چند کارگاه و چند طناب پلاستیکی وجود دارد که هرگز قابل اعتماد نیستند. به غیر ازسه قسمت بیشتر مسیر را بدون طناب و حمایت وبااحتیاط رد کردیم. به فیس اخر مسیر که رولکوبیست رسیدیم و بعد از آن تابلوی گروه آذرجوان تبریز.حدود پنج ساعت ونیم ساعت بعدازشروع حرکت به قله زیبای هرم 3 رسیدیم. سومین بار بود که به اینجا میامدم یکبار از مسیر سرابیها و دوبار از این مسیر، هر دو مسیر واقعا زیبایی خاصی دارد. چندخظی به یادگار دردفتر صندوقچه روی قله نگاشتیم و ازمسیرعادی به پایین برگشتیم. پایین که رسیدیم راه برگشت تا پیست را پیاده طی کردیم که البته پشیمان شدیم چون هرچند دقیقه یکبار گرفتار یک گله سگ میشدیم. بالاخره به پیست اسکی آلواریس که ماشینمان را آنجا پارک کرده بودبم رسیدیم آبی به دست و صورت زدیم و دررستوران عشایری جیگر تازه که بخاطر ارتفاع رنگ خیلی تیره ای دارند خوردیم سپس سوار ماشین شده به شهرمان برگشتیم.

گزارش برنامه

نظرها ۰