چوکا، ولرد، ماه منزل و امیرخانی
آبسرد- آرو ، تهران
نیمرخ ارتفاع
کمترین ۲٬۳۷۳ متر بیشترین ۳٬۲۸۱ متر مجموع فرود ۱٬۳۶۶ متر
گزارش برنامه
این برنامه در تاریخ 25 اردیبهشت 1405 به پیشنهاد وحید عزیز و همراهی همنوردان عزیزم از گروه فراز نوردان آقایان اکبر و سعید و خانم ها لیلی، زهرا و مریم انجام شد.
همگی می دونیم که این روزها با قطعی گسترده اینترنت بین المللی و عدم دسترسی به سایت های معتبر برای پیدا کردن مسیر برنامه ها چه مشکلاتی وجود داره و واقعا برگزاری برنامه های کم تردد و کم شناس کاری دشوار با ریسک زیاد هست. با توجه به پیشنهادی که وحید برای صعود این قلل کرده بود شروع به جستجو کردم و با تلاش زیاد موفق شدم محل قلل مورد نظر رو پیدا کنم و بعد هم مسیری برای صعود اون ها ترسیم کنم.
صبح جمعه طبق قرار قبلی همگی ساعت 4.30 بامداد در فلکه صادقیه جمع شدیم. جاده فیروزکوه رو در پیش گرفتیم و بعد از آب سرد بسمت روستای آرو رفتیم. تا پای یالی که در نظر داشتیم از اون صعود کنیم ماشین ها رو بردیم و پس از تعویض کفش ها ساعت 6.20 استارت برنامه زده شد (ارتفاع 2398 متر). با توجه به مسیری که در نظر گرفته بودیم از یال بالا می رفتیم. در چند نقطه از یال به جاده خاکی می رسیدیم ولی به جهت پرهیز از پیچ و خم های جاده مسیر یال رو ادامه می دادیم. در نقطه 002 با توجه به مسیری که جاده خاکی بسمت گردنه طی می کرد از یال خارج شدیم و با پیمایش جاده خاکی ساعت 7.37 به محل آغلی با سازه فلزی- فنسی رسیدیم. از این محل با پیمایش بسمت غرب روی خط الراس بسمت قله چوکا (3049 متر) رفتیم. مسیر بدون چالش و با پاکوب نسبتا مشخصی دارد. ساعت 8.08 قله اول رو صعود کردیم و پس از خوردن صبحانه و گرفتن عکس های یادگاری بسمت قله ماه منزل رفتیم. با ادامه مسیر سنگ چینی را دیدیم ومتوجه شدیم که قله ای بنام ولرد (ارتفاع 3009 متر) نامگذاری شده، عکس هایی به یادگار گرفتیم و مسیر را به سمت قله ماه منزل ادامه دادیم. ساعت 9.29 به قله ماه منزل ( ارتفاع 3098 متر) رسیدیم و مراسم تولد وحید رو همونجا برگزار کردیم. لیلا زحمت خرید کیک رو کشیده بود و سعید عزیز هم برای سوپرایز کردن کیک ها رو در کوله خودش حمل می کرد. هر چند با ترکیدن بادکنک ها توسط زهرا وحید متوجه شد اما به هر حال مراسمی دل نشین با پس زمینه زیبا از قلل خط الراس سترگ دوبرار را برگزار کردیم. بعد نیم ساعت مجددا حرکت کردیم و بسمت گردنه رنگی (2994 متر) و بعد شیب تند آخر رو آرام آرام بالا رفتیم. در زیر قله از روی آخرین لکه برف بجا مانده گذشتیم و 11.26 به قله امیرخانی با ارتفاع 3279 متر رسیدیم. حدود نیم ساعت روی قله بودیم. تنقلات خوردیم و عکس های یادگاری گرفتیم و ساعت 12 بسمت پایین برگشتیم. از مسیر رفته بازگشتیم و نهایتا ساعت 15 به محل پارک ماشین ها رسیدیم و برنامه ای دیگر با تندرستی و دل خوش به پایان رسید.
نکات مهم:
در بیشتر مسیر پیمایش آنتن دهی همراه اول وجود دارد.
در مسیر پیمایش شده منبع آب شرب وجود ندارد هر چند بر اساس نقشه های موجود پایین تر از گردنه و داخل دره چشمه ای بنام الگن وجود دارد که البته ما آن را ندیدیم. لذا حتما آب کافی همراه داشته باشید.
با توجه به اینکه مسیر پیمایش در رخ جنوبی قرار دارد و بخش زیادی از مسیر هم روی خط الراس قرار دارد مسیر برای پیمایش زمستانه با در نظر گرفتن جوانب احتیاط و همراه داشتن تجهیزات زمستانه می تواند گزینه خوبی باشد. هر چند در بخش هایی که بصورت تراورس از آنها گذر کردیم احتمال بروز بهمن وجود دارد.
پاکیزگی و زیبایی طبیعت را برای آیندگان به میراث بگذاریم و زباله هایمان را با خودمان به پایین برگردانیم.
نظرها ۰
هنوز نظری برای این مسیر ثبت نشده است.