دره یخی باغگل تهران

گزارش برنامه

برنامه دره یخی باغگل تهران
اسم دیگر آن بند جوئک است.

به تاریخ چهارشنبه ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ به همراه آقا رضای عزیز همنورد پایه و توانمند راهی منطقه شدیم. به دلیل گرم شدن ناگهانی هوا در هفته گذشته احتمال میدادیم که آبشار یخی باغگل آب شده باشد و تقریبا همینطور بود. بعد از پیمایش اول مسیر و دیدن آبشار از دور متوجه شدیم نصف بیشتر آن آب شده است. اما از پیمایش صرف نظر نکردیم و تجارب جدیدی را کسب کردیم. ساعت ۱۰ صبح پیمایش مان را از اول روستای باغگل شروع کردیم. تاخیر ۲ ساعته به این خاطر بود که در ابتدا اشتباها مسیر روستای ایگل را تا نزدیک آبشار آن داخل برف پیمایش کردیم و حدودا ۴ کیلومتر پیمایش رفت و برگشت آن، دو ساعت از ما زمان گرفت. سپس برگشتیم و از مسیری که ترک آن ثبت شده است حرکت کردیم. با وجود اینکه پارسال به تاریخ ۱ بهمن این مسیر را به همراهی دوست عزیزم علیرضا سیار پیمایش کرده بودیم اما به دلیل عدم ثبت ترک امسال چندین بار مسیر را اشتباهی رفتیم تا اینکه بالاخره ترک نهایی را ثبت کردیم.

کمی که از روستا بالاتر می رویم پله های سیمانی در سمت چپ دیده می شوند از آنها بالا می رویم و به سمت دره ای که در منتهی الیه سمت چپ مان هست راهی می شویم. بعد از رسیدن به اول یالی که بالای آن صخره های بزرگی خودنمایی می کنند مسیر را به روی شیب تند این یال برفی دنبال می کنیم. مسیر دست چپ به پایین آبشار می رود که هنگام برگشت از آن استفاده خواهیم کرد. این نقطه دوراهی روی ترک هم علامت زده شده است. بعد از رسیدن به تخته سنگ های بزرگ بالای یال در ارتفاع ۲۲۵۰ متری کمی استراحت می کنیم سپس یک پاکوب محو به سمت چپ لا‌به‌لای سنگ ها و در لبه پرتگاه را به شکل تراورسی دنبال می کنیم تا اینکه سر دره را از دور ببینیم و در انتها با کاهش ارتفاع به رودخانه باریک سر دره می رسیم. با کمی پیمایش به فرود اول که یک درخت و کارگاه طبیعی است می رسیم. حدودا ساعت ۱۲و۳۰ دقیقه بود .

اینبار برخلاف پارسال حجم برف بسیار زیاد بود، ولی یخ کم بود و جریان آب در عوض بسیار زیاد. فرود اول را از روی نقاب های برفی که روی رودخانه شکل گرفته بود به آرامی طی کردیم و نیازی به طناب ریزی نشد و داخل آب هم نیفتادیم. به فرود دوم که یک حلقه و تسمه زرد رنگ پارچه ای پیچیده شده دور درخت است رسیدیم. طناب را به روش بریز و برو از حلقه رد کردیم و از سمت راست روی صخره ها به ارامی پایین رفتیم درحالی که طناب هم داخل ابزار فرود قرار داشت. سپس از روی برف ها مسیر را ادامه دادیم تا خیس نشویم. کمی جلوتر به فرود سوم رسیدیم که یک تک حلقه روی تخته سنگ صاف دیواره سمت چپ دره است. به خاطر جریان آب و حجم برف روی رودخانه رسیدن به آن کمی دشوار بود که با کمک یک کوییک ‌درا و خود حمایت بلند خودمان را به آن رساندیم. فرود متاسفانه با آب کمی درگیری داشت و باعث شد کمی خیس شویم و داخل کفشمان آب برود. هر سه فرود تا اینجای کار کوتاه و حدود ۱۰ متر بیشتر نبودند. بلافاصله به بالای آبشار بلند باغگل مشرف می شویم و از سمت راست آن یک تک حلقه به روش سلف بلی طناب ریزی را انجام می دهیم و کمی روی سنگ ها در حدود ۱۰متر به سمت پایین و راست دره حرکت می کنیم تا به کارگاه دو نقطه منفصل فرود برسیم. از اینجا تا پایین آبشار دقیقا ۵۰ متر است و بنابرین از دو حلقه طناب باید برای طناب ریزی استفاده کرد. نفر اول با روش ایت ریلیز و نفر دوم (در اینجا نفر آخر)به روش بلاک فرود بلند در سمتی که دو طناب را به هم گره زده ایم انجام می شود. آبشار دارای یک پله در ۱۵ متر آخر هست و از آن برای یک استراحت کوتاه در حین فرود و بررسی ادامه مسیر فرود می توان استفاده کرد. از آنجایی که بیشتر یخ ها در قسمت مرکزی ابشار آب شده بودند و در دو طرف یخ و صخره وجود داشت از کناره سمت راست تا پله فرود آمدیم و در انتها باید از سمت چپ فرود را ادامه می‌دادیم که خیس نشویم ولی اشتباها از سمت راست ادامه دادیم و باعث شد خیس شویم. البته استفاده از شلوار اسکی ، کاپشن گورتکس و کاور باران برای کوله از خیس شدن بیشتر جلوگیری می کرد اما کفش هایمان کاملا پر از آب شده بود و در مسیر خروجی دره که زیر نیم متر برف شل و در حال آب شدن بود کارمان را دشوار کرد. متاسفانه هیچ برف کوبی انجام نشده بود که نشان می داد کسی تا پای آبشار هم حتی نیامده بود. به هر زحمتی که بود خودمان را به دوراهی رساندیم و کمی قبل ساعت ۳ دم ماشین بودیم. کفشها و لباسهایمان را عوض کردیم و به سلامت به تهران بازگشتیم.

*3تصویر آخر مربوط به پارسال هستند.

تصاویر ۹

نظرها ۰

هنوز نظری برای این مسیر ثبت نشده است.