دره یخی قندیل تهران

گزارش برنامه

گزارش پیمایش دره یخی قندیل
امامزاده داود تهران
جمعه ۳ بهمن ۱۴۰۴
به همراه سه همنورد عزیز ساعت ۷ صبح از غرب تهران بعد از خوردن صبحانه حلیم به سمت امامزاده داود حرکت کردیم. حدود ۸ به آنجا رسیدیم. ماشین را در نزدیکی درب ورودی امامزاده پارک کردیم. لباس و کفش زمستانی پوشیدیم و حدود ساعت ۸:۳۰ از پله هایی که زیر برف رفته بودند مسیر پر شیبی را به سمت بالا پی گرفتیم. کمی بالاتر از کنار سیم خاردار رد شدیم و به صورت دست به سنگ یک بخش خیلی پر شیب را رد کردیم تا به بالای تپه رسیدیم. سپس به صورت تراورس بخشی را پیمایش کردیم و تپه روبرو را رد کرده و از روی دهلیز های برفی که بعضا یخ زده بودند رد شدیم. یخ شکن از همینجا لازم شد. گزینه مناسب یخشکن ۶ شاخه است. یخ شکن های چهارشاخ کوچک مناسب نبودند زیرا اتصال کمی برقرار می کردند و روی کفش سر می خوردند و از کف کفش درمی آمدند. کمی بعد به سر دره رسیدیم و حجم برف خیلی بیشتر از پارسال بود که در نیمه دی ماه پیمایش کرده بودیم. بعد از پوشیدن هارنس و نوشیدن چای، به پیمایش ادامه دادیم. در قسمت وسط دره تا کمر برف بود و به همین خاطر از کناره ها و سنگ های دو طرف دره پیمایش را تا سر فرود اول انجام دادیم. نسبت به پارسال کارگاه ها توسط تیم قلاووز ایمن سازی و دونقطه شده بودند. فرود اول حدود ۲۵ متر روی یک آبشار یخی بزرگ انجام شد. طناب ریزی به روش ایت بلاک ریخته شد که در صورت کم بودن طناب امکان ریلیز وجود داشته باشد. سپس به یک فرود کوتاه ۵ متری می رسیم که باید مراقب بود از کناره سمت راست فرود رفت و در انتها داخل حوضچه آن نیفتاد زیرا باعث میشود آب وارد کفش شود. طناب ریزی با یک تکه طناب کوتاه به روش بریز و برو انجام شد. فرود سوم و چهارم شیب کمی داشتند و کوتاه بودند و به دلیل حجم برف فرود سوم را طناب نریختیم و خودمان را به سر فرود چهارم که از یک شکاف سنگی انجام می شود، رساندیم. ابشار یخی کوچکی زیر این سنگ تشکیل شده بود و بدون اینکه وارد مسیر اب شویم آنرا رد کردیم. بلافاصله به دو کارگاه متوالی رسیدیم. با روش سلفی بلی از کارگاه سمت چپ دره خودمان را به کارگاه سمت راست و سر فرود پنجم رساندیم که روی یک آبشار یخی بسیار زیبا ولی نسبتا کوتاه در حدود ۱۵ متر رسیدیم. جاده از دور دیده می شد. با انداختن طناب در شکاف سنگ از سایش جلوگیری کردیم و روی ابشار فرود رفتیم. طناب ریزی به روش کارابین بلاک انجام شد. بالای فرود اخر که فضای بزرگ مسطحی دارد نشستیم و نسکافه نوشیدیم. خودمان را از زیر یک درخت شکسته به سمت چپ دره رساندیم و از کارگاه فرود ششم به روش کارابین بلاک طناب ریزی کردیم. حدودا ۲۵ متر و یک آبشار یخی بزرگ زیبا تشکیل شده بود که کنار جاده بود و کاملا از پایین دیده می‌شد. فرود رفتیم و دقیقا ساعت ۱۲ پایین آبشار بودیم. طناب را جمع کردیم. گتر و یخ شکن ها را باز کردیم. دوستان کنار جاده با وسایل منتظر ماندند تا من کمی بالاتر رفتم تا به محل پارک ماشین رسیدم که فاصله چندانی با ته دره نداشت. بعد برداشتن ماشین و پوشیدن کفش مناسب برای رانندگی به دنبال دوستان رفتم و برنامه در حدود ساعت ۱ به اتمام رسید. ساعت ۲ ظهر هم به تهران رسیدیم.

در مجموع دره ۶ فرود داشت که با یک حلقه طناب قابل پیمایش بود
با وجود چالش های خاص خودش در فصل زمستان به علت عدم درگیری با آب و مسافت نسبتا کوتاه پیمایش، برنامه ای نسبتا آسان برای تیم های حرفه ای خواهد بود.

سرپرست: حمیدرضا نوحی
کمک سرپرست: رضا رباط جزی
کمک سرپرست: علیرضا سیار
و با حضور همنورد و دوست عزیز رضا کیانی پور

تصاویر ۹

نظرها ۱

• س سعید مامبکی ★★★★★ ۱۴۰۴/۱۱/۱۳

  باریکلا