شیورکش- کاسونک ( از مسیر دره گرمابدر)
فشم- گرمابدر ، تهران
نیم‌رخ ارتفاع
کمترین ۲٬۳۶۴ متر بیشترین ۳٬۷۱۴ متر مجموع فرود ۱٬۴۳۴ متر
گزارش برنامه
گزارش برنامه صعود قلل شیورکش و کاسونک
این برنامه در تاریخ 11/7/1404 به همراه دوستان عزیزم وحید حسام پور، اکبر فرجی، سعید شفیعی، لیلا فرامرزی و مریم از گروه فراز نوردان ایران زمین انجام شد.
ساعت 5.45 به محیط بانی گرمابدر رسیدیم و متاسفانه با درب بسته مواجه شدیم. برای همین تصمیم گرفتیم برگردیم و از مسیر دره گرمابدر ابتدا قله شیورکش و سپس قله کاسونک رو صعود کنیم. در انتهای روستا خودروها رو پارک کردیم و پس از تعویض کفش ها ساعت 6.07 استارت برنامه زده شد. تا نقطه 002 پیش رفتیم و سوار یال صعود شدیم. کمی دست به سنگ شدیم و بدون حمایت بدنی از مسیر عبور کردیم؛ از نقطه 003 روی یال صعود قرار گرفتیم که تا نقطه 004 شیب تندی دارد؛ پس از آم شیب کمی ملایم می شود و تا نقطه 006 به راحتی می توان مسیر رو ادامه داد. از 006 شیب مجدد زیاد می شود و تا زیر توده سنگی (گرده) ادامه می یابد. ساعت 7.58 به نقطه 008 رسیدیم، با اینکه زمان مناسبی برای صرف صبحانه بود ولی به جهت ناشناخته بودن مسیر برای ما نخواستم سنگین بشیم و فقط ریزه خواری کردیم تا انرژی کافی برای ادامه برنامه و بخش چالشی عبور از توده سنگی را داشته باشیم (زمان استراحت تقریبا 30 دقیقه). مجدد حرکت کردیم و ساعت 9 به زیر توده سنگی رسیدیم. ترکی که در اختیار داشتم مسیری سخت تری بنظر می رسید در حالیکه دره سمت چپ و با فاصل کمی از آن مسیری با پاکوب ضعیف را نمایان می کرد. از همنوردان عزیز خواستم که منتظر باشند و بالا رفتم تا ادامه مسیر رو بررسی کنم. خوشبختانه در محل نقطه 009 با دیدن سنگ چین های کوچک که نشان دهنده ادامه مسیر بود متوجه شدم که ادامه مسیر قابل گذر هست و با اشاره به دوستان ادامه مسیر رو تا قله ادامه دادیم. در مسیر از دهلیز ها، شکاف ها و قطعات سنگی بزرگی عبور کردیم و در قسمت هایی نیز کمی دست به سنگ می شدیم و بالاخره ساعت 10.28 به قله شیورکش رسیدیم. صبحانه را خوردیم و پس از گرفتن عکس های یادگاری (ساعت 11) از مسیر زیر تیغه های بین قله شیورکش و کاسونک در جهت خاورتا کمی شمال خاور حرکتمان را ادامه دادیم. هر چند در بخش های کمی ناگزیر روی تیغه ها آمدیم که مسیر را جذاب تر می کرد و بالاخره 12.52 به قله کاسونک رسیدیم. پس از استراحت و گرفتن عکس های یادگاری از مسیر نرمال و از طریق پاکوب کمی بسمت گردنه یونزا رفتیم، در نقطه 014 مسیر را بسمت باختر که دره ای بدون پاکوب هست با این هدف که خودمان را به آغل بزرگی که دیده می شد برسانیم، ادامه دادیم. ساعت 15.55 به محل آغل رسیدیم که لوله آب قابل آشامیدنی هم دارد. از اینجا تا 016 که محل چند آغل بزرک است مسیر پاکوب مشخصی وجود دارد و از 016 مسیر جاده خاکی قدیمی که برخی قسمت های آن دچار ریزش یا آب بردگی شده وجود دارد. نهایتا ساعت 16.36 با تندرستی و دلی شاد به محل پارک خودروها رسیدیم و برنامه ای دیگر به پایان رسید.
نکات مهم:
برای صعود زمستانی این مسیر حتما به ابزار فنی ، تبر یخ، کرامپون و طناب و سایر تجهیزات فنی نیاز هست.
صعود از این مسیر برای گروه های پر تعداد و افرادی که ترس از ارتفاع دارند پیشنهاد نمی شود.
به غیر از لوله آبی که در کنار آغل وجود دارد منبع آب قابل آشامیدن در مسیر وجود ندارد.
روی خط الراس آنتن دهی همراه اول وجود نداشت ولی اینترنت ایرانسل برقرار بود و امکان برقراری تماس نیز وجود داشت.
پاکیزگی طبیعت را برای آیندگان به میراث بگذاریم و زباله ها را با خود برگردانیم.
نظرها ۰
هنوز نظری برای این مسیر ثبت نشده است.