آبشار سیاه چشمان- از دلیر

گزارش برنامه پیمایش آبشار سیاه چشمان از روستای دلیر
این برنامه در تاریخ 28 تیر 1403 به تنعایی انجام شد.
صبح ساعت 5.15 از تهران عازم منطقه دلیر از طریق فاز اول و دوم آزادراه تهران شمال شدم. پس از هزار چم نرسیده به رستوران معروف همسفر وارد جاده فرعی روستاهای واساپول- انگوران- الیت و دلیر شدم. با توجه به سیل خرداد ماه و همچنین به واسطه باریک و پر پیچ و خم بودن مسیر رانندگی مستلزم دقت بیشتر می باشد، ضمن آنکه در قسمت هایی مسیر تنها برای عبور یک خودرو وجود دارد . نهایتا ساعت 8 بامداد به دلیر رسیدم و از بخت خوب با یکی از اهالی خوب دلیر بنام کاوه سام دلیری آشنا شدم و قرار شد با هم تا آبشار برویم. پس از تعویض کفش ها ساعت 8.20 حرکتمان را شروع کردیم. هوا بشدت مطبوع بود و هیچ شبباهتی به تابستان نداشت. مسیر ابتدا از کنار رودخانه و از روی پل گدشت و آرام آرام ارتفاع گرفتیم. کمی بالاتر از اولین کلبه جنگلی کاوه مسیر بهتری را پیشنهاد داد زیرا ترک جی پی اسی که دانلود کرده و روی دستگاه داشتم پایین تر قرار داشت و کاوه گفت مسیری که او بلده با تراورس و راخت تر به آبشار می رسه. من هم اعتماد کردم و گفتم هر مسیری صلاحه برو و من هم پشت سر حرکت می کردم.
بعد از گذر از کنار یک چشمه و آغل دامداری به روی یال رسیدیم (نقطه Best view kit ، kit در زبان محلی به جایی اتلاق می شود که گوسفندان را می خوابانند و در پناه صخره های بلند است). در اینجا 3 راه پیش رویمان بود که به توصیه کاوه مسیر بالاتر رو ادامه دادیم. با ادامه مسیر به نقطه ای رسیدیم که با عنوان Loleh مشخص شده و در این محل لوله انتقال آب روستای الیت شکسته و با نصب یک تکه لوله فرعی می توان از آب سرچشمه آب سیاه چشمان استفاده کرد. همچنانکه دامنه را با حرکت تراورس ادامه می دادیم به شیب هم افزوده می شد و به دهلیزی رسیدیم که منظره ای بهشتی داشت. از دهلیز که صعود کردیم در بالای آن مجدد لوله شکسته بود (نقطه 002) و آب زمین را گل کرده بود. مسیر را به سمت نقطه 003 و سرمنشا آبشار ادامه دادیم و نهایتا ساعت 11.15 به این محل رویایی رسیدیم.
با توجه به اینکه صبحانه نخورده بودم نشستم و در آن منظره سحر انگیز مشغول خوردن نان و پنیر و سبزی با گردو شدم. کاوه عزیز هم یکی دو لقمه با من همراهی کرد و چون عجله داشت زودتر برگشت. من تا ساعت 12.15 آنجا ماندم و به عکاسی پرداختم. منظره دامنه شمالی قلل سه کنج و زرین کوه رویایی و دلچسب بود. 12.15 که حرکت کردم قصد کردم از مسیر ترکی که دانلود کرده بودم برگردم تا هم به کنار آبشار بروم و هم مسیر جدیدی را پیمایش کنم اما با مه غلیظی که منطقه را فراگرفت عملا چیز زیادی از آبشار نتونستم ببینم و در دامنه هایی پر شیب با پاکوب های پر واریزه مسیر را بسمت روستای دلیر پیش گرفتم. با فاصله و از روی ارتفاع مشرف به دره بخش هایی از آبشار در مه غلیظ خود نمایی می کرد و صدای خروشش دلبری به ناچار ادامه مسیر را در پیش گرفتم و با توجه به تعدد پاکوب ها باید به دفعات و در فواصل زمانی کم اقدام به کنترل مسیر نمود تا مبادا به بیراهه بروم. (در یکی از دفعات که چند متری از مسیر اصلی دور شده بودم به اشتباه سعی کردم مسیر میانبر و کوتاه تری را پیش بگیرم تا دوباره به ترک اصلی برگردم اما به پرتگاه مخوفی نزدیک شدم و با تجربه ای که از این گونه مسیر ها داشتم بهتر آن دیدم که برگردم و با توجه به تنهایی ریسک نکنم). با گذر از کنار برج های سه گانه سنگی، گردنه و نقاط 006 تا 008 و در نقطه 009 به چشمه ای (spring) رسیدم، با ادامه مسسیر و گذر از نقاط 010-011 و بعد از یک تراورس دامنه ای به چشمه ( cheshmeh) دیگری رسیدم و گلویی تازه کردم. با ادامه مسیر ساعت 15 به آغلی کوچک در کنار صخره های بلند رسیدم و با ادامه مسیر و گذر از یک راهرو سنگی ( 012) به یال رسیدم و از همان مسیری که با کاوه بالا آمده بودیم بسمت روستای دلیر برگشتم. در مجاورت پل رودخانه منزلی قرار داشت که دوستان دیگری (آقایان علی (شهریار) سام دلیری، سلمان قاسمی و وحید علیزاده) مرا به نهار دعوت کردند و با قبول دعوتشان (ساعت 16) پذیرایی شاهانه ای از من کمترین کردند. نهایتا پس از صرف نهار و مخلفات برنامه ساعت 17.30 به پایان رسید .

نکات مهم:
مسیر بکر و بسیار تمیز است، با برگرداندن زباله این میراث زیبا را برای آیندگان حفظ نماییم.
روستا دارای آنتن دهی همراه اول می باشد ولی در بخش های زیادی از مسیر آنتن دهی تلفن همراه وجود ندارد.
در محل های ذکر شده آب قابل آشامیدن وجود دارد.
با توجه به وجود پاکوب های متعدد و پوشیده شدن منطقه از مه حتما از ترک جی پی اس یا راهنمایان محلی کمک بگیرید.
در روستای دلیر امکان اقامت و تهیه غذا و رستوران در حد قابل قبولی وجود دارد.

نیم‌رخ ارتفاع

گزارش برنامه

نظرها ۲