قله کازبک گرجستان اورست کوچک

گزارش برنامه

قله کازبک گرجستان
قله Kazbegi یا Kazbek به زبان گرجی مکینوارتسوری (Mkinvartsvri) که ترجمه آن قله یخی یا قله یخچال می‌باشد و بلندترین کوه در شمال شرق گرجستان در مرز ناحیه کازبکی و جمهوری روسیه به ارتفاع 5047 متر و یک آتشفشان مخروطی خفته زیبا می باشد .
این کوه به چهره پیرمردی با ریش سفید (Alexander Kazbegi) تشبیه می شود زیرا این کوه در طول سال پوشیده از برف می باشد. درجه سختی این کوه با درجه سختی قلل رشته‌کوه هیمالیا برابری می‌کند به همین خاطر به اورست کوچک مشهور است.

آخرین فوران :
۷۵۰ (پیش از میلاد)

فصول صعود :
بهترین زمان صعود اواخر تیر ماه تا اواسط شهریور ماه است. البته به دلیل قرار گرفتن این منطقه در میان دو دریاچه مهم جهان (سیاه و خزر ) از باد و کولاک شدید و حتی خرابی هوای پیش بینی نشده برخوردار است.

گزارش برنامه صعود قله کازبک (گرجستان):

روز اول و دوم : پنجشنبه ۱۲ مرداد ۱۴۰۲ تیم ۲۵ نفره از تبریز طبق قرار ساعت ۵ عصر سوار اتوبوس شدیم و به سمت مرز بازرگان و پس از آن عبور از مرز و ورود به خاک ترکیه به سمت مرز اردهان ادامه مسیر دادیم و بعد از حدود ساعت ۱۳ به مرز گرجستان رسیدیم و از آنجا به سمت شهر باتومی حرکت کردیم. مسیرهایی که پیموده شد و مناظر زیبایی که در مسیر دیدیم قطعا با هواپیما شاید آن لذت نمیبردیم و البته که طولانی بودن مسیر را هم از یادمان برد. بعد از ورود به شهر باتومی و رسیدن به هتل از آنجا که اتاق ها را باید ساعت ۲ تحویل می‌گرفتیم برای گشت و تفریح در شهر دوباره سوار اتوبوس شدیم و به ساحل زیبای باتومی رفتیم .
بعد از گشت و خوردن ناهار به هتل برگشتیم و  وسایل جابجا کردیم و برنامه روز بعد توسط سرپرست برنامه تشریح شد.

روز سوم: روز شنبه ساعت ۷ صبح با صرف صبحانه در هتل آغاز شد، پس از صرف صبحانه و با هماهنگی که از قبل شده بود به سمت روستای کازبکی حرکت کردیم. دیدن مناظر جنگلی و مسحور کننده و زیبایی مسیر لذت بخش بود ، بعد از حدود یک ساعت طی مسیر به سد زیبایی رسیدیم که اطراف آن را پوشش جنگلی پر کرده بود ( شبیه سد شاه البرز در منطقه شیرگاه ) کلیسای قدیمی در مجاورت دریاچه سد قرار داشت که بسیار زیبا بود توریست ها از آن بازدید می کردند.
ساعت ۱۳:۳۰ دقیقه به میدان اصلی شهر کازبکی رسیدیم و بعد از پوشیدن لباس ها و کفش کوه ،وسایل اضافه را به یکی از آشنایان سپردیم و توسط ون های شاسی بلند دلیکا به سمت کلیسای گرگتی حرکت کردیم.
به محض رسیدن اقدام به برپایی کمپ و شب را در کنار کلیسا و هوای فوق العاده آنجا گذراندیم .

روز چهارم: یکشنبه ۱۵مردادماه ساعت ۵ صبح بیدار شدیم، پس از جمع کردن چادر ها و بستن وسایل ، اسب ها منتظر حمل بارهای ما تا کمپ میتو بودند که البته هر شخص بنا به توان خودش وسایل را می‌توانست کوله کشی کند یا به بار بدهد ، بعد از تحویل بارها با اعلام سرپرست شروع به حرکت کردیم . مسیر سرسبز و هوای نسبتا مطبوع و گرم و آفتاب تابان انرژی فوق‌العاده ای به همه ما میداد. منطقه آنجا بسیار زیبا بود در چندین نقطه از مسیرحرکت علامت های صلیب دیده می شد که اهالی برایشان خیلی قابل احترام بود.
پس از استراحتی کوتاه و خوردن صبحانه ، ادامه مسیر دادیم بعد از حدود ۴۰ دقیقه به ابتدای یخچال گرگتی رسیدیم، که با توجه به اینکه آفتاب گرم تابیده بود و برفهای یخچال کمی نرم شده بود ،ادامه مسیر را روی یخچال بدون کرامپون حرکت کردیم. در نهایت بعد از طی حدود ۱۰/۵ کیلومتر از مبداء حرکت به کمپ میتو در ارتفاع ۳۶۵۰ متری طی حدود ۶ ساعت رسیدیم. چادر ها را برپا کردیم، وسایل صعود فردا نیز توسط همنوردان آماده شد. با نظر سرپرست ساعت ۳ شب زمان شروع پیمایش جهت صعود قله تعیین شد.

روز پنجم: دوشنبه ۱۶ تیر همه همنوردان راس ساعت مقرر بیدار و پس از بستن تجهیزات فنی ساعت ۳ در هوایی نسبتا سرد و باد حدود ۱۵ کیلومتر و در دمای ۵- درجه پیمایش را با تراورسی از سمت چپ کمپ آغاز کردیم بعد از حدود ۳ ساعت پیمایش کنار یخچال گرگتی رسیدیم .روی یخچال ها وقتی شیبشان زیاد می شود از هم جدا می شوند و ایجاد شکاف های یخی می کنند ، ما مجبور بودیم شکاف ها را دور بزنیم تا از محل اتصال شکاف ها راهی برای عبور به سمت بالا پیدا کنیم با توجه به اینکه شکل شکاف ها دائم در حال تغییر است در هر بار صعود باید به دنبال مسیر جدید بود و از طرفی سمت راست مسیر صعودمان دیواره ای از سنگ های سست بود که مدام شاهد ریزش سنگ بود لحظات پر التهابی بود، به هر ترتیبی که بود بعد از سه ساعت از آن منطقه عبور کردیم و به ابتدای یخچال پلاتو که در مرز گرجستان و روسیه قرار داشت رسیدیم.
بعد از استراحتی کوتاه و بستن کرامپون ها مسیر را روی یخچال پلاتو ادامه دادیم، قبل از این شیب تمام همنوردان هر ۵ نفر با هم همطناب شدند و ادامه صعود به صورت کرده ای صورت گرفت.  البته در طی مسیر چندین بار برای استراحت و صرف صبحانه توقف داشتیم و بالاخره همه اعضای تیم بعد از ۸ ساعت کوهنوردی ساعت ۱۱:۴۵ دقیقه به قله کازبک رسیدیم و با خوشحالی صعود را به یکدیگر تبریک گفتند. نمای اطراف قله بسیار زیبا و وصف نشدنی بود و مه روی قله در حال حرکت و بعضی مواقع باز میشد ، با نظر سرپرست بعد از گرفتن عکس های یادگاری قله را ترک کردیم و با همطنابی شیبی را که تا ساعاتی پیش برای همنوران نفسگیر بود را به آرامی پایین آمدیم. پیمایش این روز از برنامه با صعود قله و طی مسافتی حدود ۲۰ کیلومتر رفت و برگشت در ساعت ۱۷ با رسیدن به کمپ میتو به پایان رسید و همه به چادرهای خود برگشتند تا استراحت کنیم.
روز ششم : سه شنبه ۱۷ مردادماه ساعت ۵ صبح  بیدار باش بود و بعد از جمع آوری چادرها ساعت ۶:۳۰ البته این بار همه با کوله کشی و تمام وسایل به سمت یخچال و کلیسای گرگتی حرکت کردیم و بعد از بستن کرامپون ها از یخچال عبور کردیم ، وجود شکافهای یخی و بعضی جاها ریزش و حفره های یخچال احتیاط ما را برای برگشت دوچندان کرده بود و  در نهایت ساعت ۱۱:۳۰ دقیقه به کلیسا رسیدیم و با ون ها دلیکا به روستا برگشتیم و بعد از صرف ناهار با اتوبوس که هماهنگ شده بود به سمت هتل تفلیس حرکت کردیم .پس از استقرار در هتل و استحمام، به استراحت پرداختیم .
روز هفتم : روز چهارشنبه ۱۸ مرداد بعد از صرف صبحانه و سپس بعد از آن جشن صعود و خوردن کیک و اهدای حکم صعود توسط سرپرست عزیز به اتاق ها برگشتیم و وسایل جمع آوری کردیم و اتاق را تحویل دادیم و تمام همنوردان کل روز را به خرید و گشت گذار در شهر پرداختیم از جمله جاهای دیدنی پل عشق و کلیسای زیبا و دیدنی شهر تفلیس بود.
ساعت حدود ۱۲ شب اتوبوسی که هماهنگ شده بود به سمت مرز ها حرکت کردیم .
روز هشتم: پنجشنبه ۱۹ مردادماه (روز آخر) ساعت ۴ صبح به مرز گرجستان رسیدیم که از آنجا که ساعت ۹ صبح شروع کاری مرز بود دوباره در آنجا کمپ و استراحتی کوتاه کردیم و بعد از عبور از مرز ساعت ۱۱ شب وارد تبریز شدیم و این برنامه به پایان خود رسید.

تصاویر ۴

نظرها ۰

هنوز نظری برای این مسیر ثبت نشده است.